Izlanda: Güney Rotası

Izlanda'daki 4. gunumuzde hedefimiz Guney rotasiydi.

Ilk durak Seljalandsfoss:

Siradaki selale sevip de kavusamayanlara gelsin: Skogafoss

Bu arada uzerimdeki sari yagmurlugu Izlanda'da bedava dagitmiyorlar veya Izlanda resmi giyecegi degil. Uzerimden cikmamasinin iki sebebi var 1) Selalerin yakinlarinda cok islaniyorsunuz. 2) Fotograflarda guzel cikiyor:) Ben tabii ki en cok 2. secenek sebepli giydim. Nasil Reykjavik'te karin beyazina veya havanin pusulu olmasina inat rengarenk evler yapmislar, sari yagmurluk da fotograflara guzel bir renk katti iste. Neyse biz Skogafoss diyorduk.

Izlanda'da gittigimiz yerler evet muhtesem ama gectigimiz yollar da en az o kadar guzel. Ben yolda olma hissini cok seviyorum. Kahvemi ve atistirmaliklarimi alip, gittigim yere ozel hazirladigim playlisti acip sohbet ede ede, begendimiz yerde dura dura gitmek cok guzel. Izlanda'yi arabayla gezmek muhtesem bir deneyimdi. Sanki baska bir ulkede degil de baska bir gezegendeydim. Bizim oralarin bilmemnesine benziyor bu diyebilecegim hicbir sey yoktu, iste bir Eren Kerid'i baraj gollerimize benzetti bir de ben yolun kenarindaki bu mor cicekleri lavanta tarlalarina benzettim.

Siradaki hedef Black Sand Beach. Ruzgardan durmak, fotograf cekmek, yurumek, neredeyse hersey imkansiz ama goruntu paha bicilemez. Ucmayalim diye birbirimizi tuta tuta ilerledik.

Dyrholaey deniz kemerini de gorduk fakat gunesin acisi sebepli fotograflar hakkini veremedi.

Bir sonraki duragimiz Reynisfjara beach. Kumsalin onunde yine bir uyari tabelasi var. Ama bu sefer uyarida, bu plajda olen birinin anlatildigi bir gazete haberi. Insanlari dikkatli olmalari icin daha etkili bir sekilde uyaramazlardi sanirim. Biz Erenle kurallara cok uyan 2 insan oldugumuz icin denize cok yaklasmadik ve asla sirtimizi donmedik, ne kadar da kurallara uyan genc kizlar...Hatta Eren'in beresi denize dogru uctu, azicik arkasindan kosup birakti, baska kizlar almaya calisirken AY BIRAKIN NOLUR BOSVERIN diye bagirdik bile, Allah'tan onlar bizim kadar korkak degillerdi de bere geri geldi. Hatta Eren'in beresi ucarken cektigim fotograf var, ani diye dursun burda. (Insanlarin sapkasi beresi ucarken fotograf & video cekip yarilmak gibi bos bir hobim var da...)

Yeterince ruzgar yedigimize karar verip tatli kilisesiyle unlu baska da hicbir seyi olmayan Vik kasabasina gectik.

Havaya aldanmayin saat gercekten gec olmustu, actik yorgunduk ve tabii ki canimiz yine cilginlar gibi corba cekiyordu. The soup company'de bir kase corba icip yaninda 3 tabak ekmek yedik. Guney rotasinin belki de fiziksel olarak en yorucu olan kismina gelmistik. Biz Solheimasandur ucak kazasini en sona birakmistik cunku ucakla tek cekilebilmek icin turistlerin azalmasini bekledik. Hesaba katmadigim sey turist sayisiyla beraber sarjimin da azaldigiydi. Yuzde 9 sarjla yola ciktik. Arabayi park ettigimiz yerden ucak kazasina yurumek 3.5 km. Ben yurumeyi cok severim, hatta yurtdisinda 30 km yurudugum gunler bile olmustur. Ancak bu yol kolay degildi cunku saglam ruzgar yedik. Yine de guzelligini asagidaki fotografla anlatmak isterim.

Boyle issiz ve Mars'a benzeyen bu yolda, gecenin bir yarisi ruzgar yiye yiye, ama nasil keyifle yuruduk anlatamam. Bu seyahatin en iyi 4 anindan biri de buydu. (Diger ikisi deniz kenarindaki uclu jakuzi ve buuble hotel, 4.'yu sonra anlaticam.) Izlanda'ya giderken yaninizdaki arkadasiniz kesinlikle benimki gibi makara biri olsun, nalet biriyle o kadar saat araba ve yuruyus cekilmez.

Ucak kazasina vardigimizda sarjim yuzde 4'tu, sansimiz yaver gitti, istedigimiz pozlari yakalayip, ortamdan buyulenip, 3.5 km daha yuruyerek arabamiza geri donduk.

Guneyde kalacagimiz airbnb evimiz, bir at ciftligindeki cottage evdi. Sadece 2 yatak ve banyodan olusan bu eve kendimizi attigimizda gece saat 2 miydi 3 muydu inanin emin degilim CUNKU HAVA HEP AYDINLIK.

Sadece birkac saatlik uykudan sonra bir geceligine guney rotasi uzerinde uyumak icin ayarladigimiz klubemizle vedalasip tekrardan yola ciktik.

Yolumuzun uzerinde bu tatli atlara rastladik. Onlerindeki cimenlerden degil de citin arkasindaki yine ayni cimenden verince degisik bir yemek bulmuscasina sevindiler, onlarin bu sapsalliklarini kendi kopeklerimize benzeterek mutlu olup onlari besledik.

Bu arada Izlanda'da gecirdiginiz birkac gunun sonunda selale gormeye alisiyorsunuz. Ilk gun gordugunuz en ufak selalecik bile sizi heyecanlandirirken, 5. gunun sonunda hmmm ok selale moduna geliyorsunuz. Gordugumuz hic bir selaleye benzemeyen Svartifoss seyahatimizin son gunlerine gelmemize ragmen bizi gercekten heyecanlandirdi. Bir selale gotik olur mu, oluyormus.

Svartifoss'un etrafi kamp alani, cadirini alan festivale gelir gibi gelmis. Cadirda kalanlar icin yemek yapan kucuk bir klube vardi.Toplamda 4 yemek var secebileceginiz. O 4 yemekten biriiiiiii, evet bildiniz, corba!!! Biz iki istakoz corbasi bir de kaburga aldik, yemekler ordan beklemedigim kadar guzeldi, hatta Izlanda'da yedigim en iyi yemekti, hatta su anda bile canim cekti.

Yemekten sonra oturduk sevdiklerimize kartpostal yazdik. Kendimize yazacagimiz kartpostallari son gune saklamak istedik cunku daha yasanacak kim bilir ne anlar olucakti yazmak isteyecegimiz.

Arabamiza tekrar atladik, hedef Jokulsarlon.

Buzullari ilk gordugumde neler hissettim nasil anlatsam hic bilmiyorum. Aglayacak gibi oldum. Hatta baya baya gozlerim doldu, Eren manyak demesin diye kafami saga cevirdim. Bir sure sakinlesmek icin bakamadim cunku gercekten mutluluktan hungur hungur aglicam sandim. Bu hissi Kuzey isiklarini gordugumde de yasamistim.

Simdi geldik yukarida bahsettigim 4 adet unutulmaz anin sonuncusuna. Buzullardan ciktiktan sonra guney rotasina geri ciktik. Son 2 gece Reykjavik'te konaklayacaktik ve yolumuzun uzerinde inanilmaz bir yer vardi: Seljavallalaug

Cumayi cumartesiye baglayan gece yarisi arabamizi park ettik, yakasik 1.5 km boyunca uzerine sis inmis dagin arasindaki bir vadide yuruduk.

Yuruyusun sonunda karsimiza su cikti:

Bu geotermal havuzun icindeyken kendime hep sunu hatirlattim: Su anda Izlanda'dasin, kocaman daglarin arasinda issiz bir yerde, disarisi buz gibiyken sen sicacik yuzuyorsun. Sonra durdum Eren'e dedim ki "Saat gece yarisini birak, sabah 3u gecti biliyorsun di mi ve bizim daha bu gece kalacagimiz eve gitmek icin 2.5 saatlik yolumuz var." Yarim saat durup kacariz dedigimiz yerde tam 3 saat gecirmisiz farkina bile varmadan. Son 2 gecemizi gecirecegimiz eve vardigimizda saat coktan sabah 6 olmustu bile. Tuttugumuz hippie cottage'in farkina birkac saat uyuduktan ve kahvalti ettikten sonra vardim.

İzlanda maceramızın bitmesine ne yazık ki tek bir gün kalmıştı.

Reykjavik yazım için: tık tık

Golden Circle rotam içim: tık tık

Budir ve Blue Lagoon yazım için: tık tık