Herkese yeniden merhaba! Şu anda sizlere uzun uzun yazarak anlatacağım tek bir konum yok ama aklımı yorduğum, ufak ufak aydınlandığım, minik minik düşündüğüm, anlamlandırdığım konu başlıklarının bütününden bir yazı çıkar dedim ve işte aşure yazım ve ben karşınızdayız! Ben bu sıralar Atina seyahatimize hazırlanıyorum: Eskiden yıl içersinde birçok seyahatim olurdu. Avrupa içi seyahatleri çok da seyahatten sayıp heyecanlanmazdım çünkü nerdeyse ayda bir bir haftasonu bir yerlere

Offf açılın, bu sıralar en dolu olduğum konuyla geldim. Türk kahvesi aldım, rahatlatıcı bir müzik açtım ki yazarken kendi kendimle konu konuyu açmasın daha da sinirlenmiyim. Yazıya geçmeden önce minik bir uyarı yazısı yazıcam, bunu da seyahat değil hayat tecrübemi anlattığım her yazıya eklicem. Ben kurgu roman yazmıyorum dostlarım, burda anlattığım her konu benim yaşadıklarım üzerine düşündüklerimden geliyor. O yüzden 'bunu benimle yaşanan olay yüzünden mi yazdın' falan diye

Açılııııın ben koca kadın oldum 40 oldum! Kız arkadaşlarımı topladım ve Marakaş'te güzel bir haftasonu kaçamağı yaptımmmm. Ve şimdi size bu doğum günümün detaylarıyla geliyorum. Hazırsanız Lost in Agafay şarkısını açın, arkanıza yaslanın, başlıyoruz. Her doğum günüm benim için çok özeldir, her seferinde bir konsept düşünürüm, kıyafetinden organizasyonun temasına kadar. Her seferinde hem kendime hem benimle bu özel günümü kutlayan insanlara bir deneyim hediye etmeyi seviyorum

Egoizm ve bencillik denilince hep insanın aklına negatif özellikler geliyor, empatiden yoksun olmak, sadece kendi çıkarlarını düşünmek, insanları kullanmak. Diğer taraftan, başkalarını düşünmek, onların hislerini önemsemek, bazen çevremizdekileri kırmamak için istemediğimiz şeylere hayır diyememek, onları üzmemeye çalışırken zaman zaman kendimizden vazgeçmek ise çok ulvi özellikler gibi anılıyor. Peki gerçekten her şey bu kadar siyah - beyaz mı? İkisinin ortasında bir kavram

Evveeet Paskalya'da İstanbul seyahatimiz bitti, hatta Federico'nun doğum günü hediyesi olan Palermo seyahatimiz de bitti ve biz Bergamo'ya döndük. Kendi doğum günüme kadar evimin ve rutinlerimin keyfini çıkarabilirim. Bu rutinlerim arasında en sevdiklerimden biri de bloguma yazmak. Hadi gelin çayınızı alın ve size yabancı biriyle evli olup onu doğduğunuz büyüdüğünüz şehire, büyüdüğünüz insanlara götürmek, geleneklerinizi bir de onun gözünden görmek nasıl bir şey anlatayım. Bi

Hayatımın bu döneminde zaman üzerine çok düşünüyorum. Nedeni çok basit. Hayatımın şimdiki haliyle birkaç ay önceki hali arasında inanılmaz bir fark var. Günlük rutinimden geriye kalan tek bir sabit bile yok. Bundan çok değil sadece 4 ay önce ben hala Milano'da Fiona ile yaşayan bekar bir kadındım, bugün Bergamo'da Federico ile yaşayan evli bir kadın. Yanlış anlaşılma olmasın, Fiona kaybı hariç hepsi benim planlayarak, isteyerek ve çok severek yaptığım değişimlerdi ama hepsi b

Merhabaaaa. 39 yaşımın ve 30lu yıllarımın son 2 ayından, yeni yerleştiğim şehrimden, Fionasız bir benden merhabaaa. Bugün sıcak bir kekin yanında kahve içer gibi tatlı, hafif ve huzurlu bir yazı yazmak istedim. Ben, bu sıralar: Bol bol mutfakta vakit geçiriyorum. Yemek yapmanın keyfini aldığımdan beri ve projelerim izin verdiği sürece günde yaklaşık 2 saatimi mutfakta geçirmeye bayılıyorum. İnstagram algoritmam eskiden gelinlik ve düğün fotoğraflarıyla, videolarıyla dolup taş

Bugün çalışkan günümdeyim. Günün 2. yazısı da gelsin o zaman. Uzun zamandır söz verdiğim, sizin de devamlı yaz yaz dediğiniz manifest. Şimdi manifestin tanımını vermeden önce, ben hayatım boyunca hayal kuran bir insan oldum, küçüklüğümden beri her gece uyumadan önce hayaller kurardım kafamda. Bu son birkaç senedir geçse de bazen hala uyumadan bile, arabada giderken, yürüyüş yaparken hayaller kurarım. Ben herkes böyle yapıyor zannediyordum ama meğersem öyle değilmiş. Mesela şi

Herkese güneşli bir Bergamo gününden merhaba. Sabah uyandım kahvaltımı yaptım, şimdi çayımı alıp salonuma yayıldım ve yepyeni bir yazıyla karşınızdayım! 2026 senem çok ama çok hızlı başladı. Zaten 2025 de hareketli bir şekilde bitmişti. 2026 başlarında önce Tayland'daydım sonra döndüğüm gibi Olimpiyatlar'daki işim başladı, anca bir nefes aldım ve bir dakika biz yepyeni bir seneye girdik ve ben her zaman olduğu gibi bu seneki hedeflerimi belirlemeliyimi anca söyleyebildim, der

Sizin hiç başınıza geldi mi? Yaşadığınız dünya ile gerçeklik bağlantınız hiç koptu mu? Yaşadığınız dünya ve her şey yabancı gelip, ayaklarınız yere basmadan , sanki uçar gibi yaşadınız mı? Nasıl başlangıç ama ?:) Ne söylediğimi ya çok iyi anladınız ya da hiçbir şey anlamadınız, bunun ortası yok, çünkü bunu ya yaşadınız ve çok iyi biliyorsunuz ya da hiç yaşamadınız. Bahsettiğim şey depersonalizasyon: Depersonalizasyon, kişinin kendini bedeninden ya da kimliğinden kopmuş gibi h